Queen Bumble Bee

Betty (en Moshie) Update

Maar weer eens wat vertellen over Betty. Ze is nu al 8 1/2 maand! En ze is inmiddels al echt een grote meid geworden. Ze weegt zo'n 25 kilo schoon aan de haak! Ze is ontzettend lief, grappig, stout, vertederend, lui en druk tegelijk, onmundig, een echte meesterdief, een vreetzak, een bedelaar, luidruchtig, sneaky, sterk, slim, schattig, kwijlerig en nog veel meer. Was ik altijd meer een kattenmens, nu zou ik niet meer zonder mijn Betty kunnen. Ik vind zelfs wandelen met 'r heel leuk.

Wij hadden vroeger thuis ook altijd honden, maar dat waren kleine honden. Teckels, poedel, terrier/vuilnisbakkie, hebben we allemaal gehad. Maar mijn oma, die had een basset: Tessa, en die vond ik zoooo lief. Dat is me altijd in mijn achterhoofd bijgebleven, ookal was ik nog erg jong toen Tessa overleed.

Toen ik op mezelf ging wonen, wilde ik dus katten. Die hadden we thuis ook gehad en die had ik altijd leuker gevonden dan de honden. Dus die katten kwamen er. Helaas werd al gauw één van de katjes overreden en de kater die we hadden uitgezocht ter 'vervanging' bleek een tirannetje te zijn voor Moshie, ons lieve, verlegen poesje. Dus hebben we de moeilijke beslissing genomen om hem weg te doen. Moshie kwam daarna helemaal tot rust en was veel minder schuw, dus we besloten om er geen andere huisdieren meer bij te nemen.

Tot dit jaar dus. Ik twijfelde heel erg of het allemaal wel zou kunnen, samen met Moshie, maar ook de verzorging en opvoeding van zo'n hond. Toch heel anders dan een kat. In het begin toen Betty net bij ons was, moest ik dan ook heel erg wennen. Ik had opeens een kind wat niet zonder mijn aandacht en verzorging kon. Maar toen de ergste dingen (wisselen, zindelijk maken, loopsheid, vernielen van schoenen/meubels/pakjes sigaretten) achter de rug waren of tenminste redelijk onder controle leken, gebeurde het. Ik zat op de bank met een grote hondenkop op mijn been en twee ogen die me vol aanbidding aankeken. En ik besefte dat ik tot over mijn oren verliefd was. Op Betty.....

Moshie is inmiddels aardig gewend aan haar nieuwe leventje. Ze gaat gewoon niet meer naar beneden. Heel af en toe zit ze bovenaan de trap en kijkt ze naar ons en Betty. Soms komt ze overdag nog wel eens naar haar krabpaal die nog steeds op haar wacht beneden, maar dan zit ze niet echt op haar gemak. Betty gaat dan onderaan de krabpaal zitten en blaft de hele tijd naar d'r. En daar houdt ze al helemaal niet van. Dus gaat ze weer lekker naar boven, in ons bed liggen.

Moshie is bij ons als we boven zijn en dat zijn we behoorlijk vaak, want de computer staat boven. Dan komt ze lekker op het toetsenbord liggen. Ze slaapt ook bij ons in bed en haar kattenbak en eten zijn ook boven. Ze was al nooit een buitenpoes, dus ze heeft het prima naar haar zin zo. Ze zit lekker in de vensterbank naar buiten te kijken op dit moment. In de eerste maanden toen Betty er was, deed Moshie heel schrikachtig en at ze slecht. Dat is nu helemaal weg. Ze weet dat Betty niet naar boven kan komen (traphekje) en ze vind het wel best zo. Ze eet haar buikje weer rond en ze 'praat' ook weer tegen ons.

Al met al zijn we erg tevreden over hoe alles nu gaat met onze twee schatten. Betty kan zo'n 5-6 uur alleen zijn zonder de boel bij elkaar te brullen of ons meubilair te veruïneren. We hebben dus ook weer een sociaal leven.... We gaan vandaag weer lekker met Betty de buitenlucht in, ieder weekend gaan we met Betty het bos in, naar het strand of de polder in. Ze vindt het ook heel leuk in de auto. En Moshie is gewoon weer ons 11 jarige meisje. Rustig, lief, speels en aanhankelijk. Onvoorwaardelijke liefde....

Hier nog een paar fotootjes:

Met vriendinnetje Testa op het strand

Moshie in extase in ons bed

Betty poseert

Moshie is weer beter!

Moshie is weer beter. Een ééndagsgriepje zullen we het maar noemen. Gisteren zo tegen het eind van de middag was ze duidelijk minder slapjes. Ze miauwde weer wat, voelde niet meer zo warm aan en bewoog wat meer. Vandaag was ze al weer bijna de oude, ze wilde wel constant bij me zijn. Dat heeft ze altijd al wel gehad, maar nu was het wel heel overdreven, want ik mocht zelfs niet naar de wc, dan ging ze al miauwen en aan de deur krabben.

Ik ben heel erg opgelucht, want ik was toch wel geschrokken. Ik kan nog niet zonder mijn poezekindje hoor! Ze is pas 11 jaar, dus ik hoop haar nog zeker heel wat jaartjes bij me te mogen hebben en houden.....

Ik mag van Moshie niet bij het toetsenbord...... Haar aaien is uiteraard veel belangrijker!

Moshie is ziek!

Zodra mijn vriend en ik vanochtend wakker werden, wisten we 'er klopt iets niet'. Waar was Moshie?Normaal komt ze ons altijd luid miauwend begroeten, blij dat we wakker zijn. Nu dus niet. Ik riep en riep en geen poes. Mijn vriend ging zich ondertussen aankleden en liep dus de badkamer in waar hij een hoop kots ontdekte in de douche. Nou was wel duidelijk dat er iets niet goed was. Hij is de zolder op gegaan en ja, hoor! Daar zat ze. Zielig weggedoken in een hoekje en ze kwam niet naar ons toe, reageerde niet. Ze maakte ook helemaal geen geluid en dat is vreemd want Moshie is erg vocaal, ze 'praat' echt met ons.

Mijn vriend is naar de plek gekropen waar ze zat en pakte haar bij haar nekvel. Ze liet alles gewillig toe en was net een lappenpopje. Heel eng. Ik nam haar van mijn vriend over en legde haar op haar kussen op het bed. Ze was warm en ademde erg snel. Mijn vriend moest inmiddels echt weg, anders kwam ie te laat op z'n werk. Ik heb me gauw aangekleed, kots opgeruimd en de dierenarts gebeld. Ik kon gelukkig meteen terecht.

Ik ben nu dus net terug van de dierenkliniek. Moshie had koorts, haar keel was helemaal rood en gezwollen en ze had moeite met slikken. Vandaar dus dat ze niet 'praat', dat doet natuurlijk pijn. Haar longen waren gelukkig goed. Moshie heeft twee spuiten gehad: antibiotica en een ontstekingsremmer. Ik heb ook nog een drankje meegekregen. Als ze vrijdag nog niet beter is, moet ik met haar terugkomen.

Ze is echt zelden ziek en ik vraag me echt af waarom ze uitgerekend nu ziek is geworden. Ze is hardstikke bang voor honden en vrijdag komt ons pupje. Dan zal ze dus behoorlijk gestresst raken. En dat is des te zwaarder voor haar als ze ziek is. Zal ze het aanvoelen dat er iets gaat veranderen? Ze zeggen wel eens dat dieren een soort zesde zintuig hebben. Hmmmm, hoe dan ook, ik hoop dat ze gauw beter wordt, dan kan ze de komst van een nieuw huisgenootje beter aan.

Moshie, gezond en vrolijk en paar weken geleden.....

Wat is het IQ van jouw hond of kat?

Gezien bij JufJoJo:

De IQ-test voor je hond of kat. Hoe slim is jouw poezen- of hondenkind? Doe de test en je weet of jouw huisdier echt zo slim of dom is als jij denkt!

Mijn Moshie scoorde 117. Niet slecht....

Tussen de 116 en 125 : Extremely Intelligent

Mijn Poezekind

Mmmm, wat is zo'n scanner lekker warm. En ik kan goed in de gaten houden wat mijn baasje QBB allemaal uitspookt achter dat gekke ding.

:)

Arme Moshie

Mijn kat is een rasechte schijterd. Bang voor honden, bang voor katten, bang voor haar eigen schaduw. Nadeel is echter dat ze een andere eigenschap heeft die hier helemaal niet bij past: nieuwsgierigheid. Ze wil alles onderzoeken en doet dat dan ook altijd stapje voor stapje.

Zo is er één fenomeen waar zij iedere keer maar weer nieuwsgierig naar is. Van die klein uitgevallen mensjes, die lachen, huilen, gillen. Wat zijn dat toch voor minimensje? Ze willen haar pakken en rennen achter haar aan. En als ze niet hard genoeg wegrent, trekken ze aan haar staart.

Als er eentje bij ons binnenkomt, dan rent Moshie in eerste instantie weg, meestal gaat ze dan op de bovenste traptree liggen. Langzaam komt ze dichterbij. Ze besluipt het kleine wezen van achteren. Ze is het bijna genaderd. En dan? Dan draait de dwerg zich om en roept 'POESIE!'. En aait haar rug tegen de haren in.

En weg is Moshie, nu naar boven op de kast op zolder; het hoogste plekje in huis. Die zien we dan de komende paar uur niet meer. Zo ook vanochtend. Mijn vriendin kwam even een koppie thee doen en had haar zoontje van anderhalf bij zich. Arme Moshie......

Neem een kat, zeggen ze dan! Het vervolg....

Voor degenen die niet weten waar ik het in godsnaam over heb, kijk ff hier!

De stoffeerder is geweest gisteren en het is me toch mooi geworden! Alle lelijke opengekrabte plekken zijn netjes bedekt met een mooie, gladde maar toch stevige stof. Het lijkt net of het zo hoort.

Helaas zit mijn vriend momenteel een lang weekend voor zijn werk in München en heeft hij de digitale camera meegenomen, anders maakte ik even een fotootje. Moshie heeft gisteren en vandaag nog niet aan de bank gekrabt, dus tot nu toe lijkt het goed te gaan!

Ik hou jullie op de hoogte of dit ook zo zal blijven. Ach, als bonus nog even een foto van mijn poezenkindje:

Neem een kat, zeggen ze dan!

Zo, morgen komt de stoffeerder. Eens kijken of er nog iets aan mijn geruïneerde bank te doen valt. Hij brengt verschillende stoffen mee, en we gaan kijken of er een strook stof onderaan de bank gezet kan worden. Hij had een supergladde stof waar de nagels niet zo lekker in bleven hangen, hij had dit probleem al eens vaker bij mensen met knettergekke katten verholpen, dus... Afwachten maar.

Moshie is de laatste tijd zeer destructief bezig geweest (kijk ook hier ) en de bank ziet er uit alsof er een klein bommetje is ontploft van onderen. Ik pluk de hele dag stukjes schuimrubber overal vandaan.
Een kat is leuk, maar soms.....

Moshie Maakt Mee

Hè, ik sliep net zo lekker hier op de vensterbank. Lekker warm zo boven dat metalen ding waar warmte uit komt. Oh, wie is dat bij de voordeur? Oh, ze komt binnen. Gauw even kijken. Ah, 't is die vrouw die mij altijd zo lekker aait en eten geeft. Hé, ze heeft boodschappen gedaan. Leuk, eens even kijken of er nog wat voor mij te halen valt. Mmmmm, wat een interessant ding. Zou ik? Mja, niks te vinden hier, ruik ook niks. Nee, dit is toch niet wat ik zoek. Hé, nog een ding. Wellicht leuker dan dat krakende geval. Eens even kijken. Jaaaaah, dit is het! Zo, voor elkaar. Hier zit ik nog wel effe. Miauw.

Katten zijn lief, katten zijn lief...

Katten zijn lief, katten zijn lief...... Als ik het nou vaak genoeg herhaal kan ik misschien voorkomen dat ik dat arme beest van hier naar Timboektoe schop. Nee, even serieus, ik kan nog geen mier doodtrappen, dus mijn Moshie heeft niks van mij te vrezen, maar pissig ben ik wel.

Wordt vannacht/vanochtend rond 5 uur wakker, hoor gekrab. Nou is er verschil te horen tussen het krabben aan een krabpaal of aan een bank van 5000 gulden. Uit ervaring weet ik dat. Ik dus naar beneden gerend om d'r weg te jagen. Schuldbewust kijkt ze me vanuit het hoekje waar ze in is weggekropen aan.

Die krabpaal staat NAAST de bank! Misschien moet Moshie eens naar de oogarts. Nee, de krabpaal is niet goed genoeg voor Moshie, die heeft veel liever de leuning van de bank, zo onderaan even de binnenvoering eruit trekken en dan werkt ze de hele onderkant nog eens even af.

Mevrouw gaat dus op stand, geen goedkoop touw meer, nee liever een luxe Montel/woonboulevard Eijerkamp stofje. Nou, dan maar weer wat van die stinkspray kopen. Blijft ze er misschien weer een paar weken van af.

Moet er echt wat doen, want op weg terug naar mijn hopelijk nog warme bedje en dito vriend, vind ik stukjes schuimrubber op de trap. Niet leuk, echt niet leuk....... slaaaaap.