Queen Bumble Bee

Hé, wat leuk dat je hier bent aanbeland! Ik hou van de goede dingen des levens en ik ben een creatief tiepje. Filmfreak, fantasy, poppenhuizen en miniaturen, boeken en muziek zijn slechts een paar termen die mij enigszins beschrijven. Ik heb in de afgelopen paar jaar heel wat meegemaakt. Voornamelijk op gezondheidsvlak, zowel lichamelijk als psychisch. Onder o.a. de categorieën 'borstkanker en ik' en 'zwaar op de hand' kun je meer lezen over mijn strubbels met mijn onwillige lichaam. Het meest recente wat ik heb dacht te hebben overwonnen is borstkanker. In augustus 2005 zette de boodschap dat ik kanker had mijn leven op z'n kop. Inmiddels ben ik een borstamputatie en een fikse chemokuur verder en helaas heeft het niet mogen baten. De kanker is dubbel en dwars terug. Ik heb uitzaaiingen in mijn longen, lymfen en borstbeen. Maar ik ben een eeuwige positieveling en optimist. Ik ben niet van plan om de tijd die me nog rest te laten overheersen door de kanker. Hoe clichématig het ook mag klinken: Life goes on! Hoe kort dit in mijn geval dan ook mag zijn....

Einde van dit weblog

Hallo,

Ik ben Eric, de beste vriend van QueenBumbleBee. Omdat zij zelf helaas niet meer dit weblog kan bijwerken heb ik een bericht ontvangen van Web-log.nl dat het blog beëindigd wordt. Ik heb het nog tot 31 mei kunnen uitstellen. Maar dan is het toch echt definitief, helaas.

Voor iedereen die wil kan ik de teksten van de blogs op de Henshaw Miniatures site zetten. De Henshaw Miniatures site zal ik zo lang als ik er ben online houden. Mail me als er vraag is naar de blogs. Geen probleem om het dan online te houden.

Eric Verberne

QueenBumblebee (Sophia) is overleden

Helaas het is waar, Sophia is overleden.

Donderdag 17 april 2008 om kwart voor elf is Sophia na een slechte nacht overleden. Het ging heel snel slechter met de benauwdheid. De doktoren hebben haar wat medicijnen gegeven om het wat makkelijker te maken.

Haar vriend was vroeg al aan haar bed met de rest van de familie. Ze is in ieder geval omringd geweest door mensen die van haar houden tijdens haar laatste uren.

Sophia, mijn liefste en beste vriending ooit, was een pracht persoon met veel liefde en gevoelens voor anderen. Ze was iemand die je opfleurde door alleen maar bij haar te zijn. Haar snelle energieke manier van praten was een genot om mee te maken al die jaren. Samen met haar heb ik uren aan de telefoon gezeten waarbij we over van alles praten. Ze was gepassioneerd over de politiek waar zij zelf ook sterke standpunten in had vooral voor de zwakkeren in de samenleving. Ze was gepassioneerd over haar favorite televisieseries die ze allemaal volgde via het internet. Ze was gepassioneerd over muziek en zelf zong ze in twee koren. Ze was gepassioneerd over haar poppen en haar poppenhuizen. Ze was gepassioneerd over de natuur en alle dieren. Bovenal was Sophia gepassioneerd over haar liefde voor Sopvriendje.

Sophia was een persoon met passies. Ze deelde deze passies heel graag met iedereen die het voorrecht hebben gehad om haar te ontmoeten.

Sophia, ik ben er van overtuigd dat je nu in een betere plek bent zonder pijnen maar met al je passies. Dank je dat je mijn beste vriendin was tijdens al die jaren. Sophia, ik hou van je en je zal altijd een mooie plek hebben in mijn hart.

Op woensdag 23 april was de uitvaartdienst van Sophia. Voor wie er, net als ik, helaas niet bij konden zijn is hier een virtuele manier om afscheid te nemen van Sophia.

Het boekje is een verzameling gedichten geschreven door Sophia met muziek die door haar zelf is uitgekozen. De teksten waren heel belangrijk voor haar en daarom staat die er bij en de vertaling. Alles heel mooi vorm gegeven met prachtige foto's van Sophia zoals ze was, genietend van het leven.

Het boekje staat op de Henshaw Miniatures site:
http://www.henshawminiatures.com/sophia_boekje.pdf

De liedjes zijn bijna allemaal te compleet te beluisteren op de Imeem website na een gratis registratie. Klik hieronder op de titel om het liedje te horen.

Queen - It's a hard life
Jennifer Parsignault - Prayer for st Symin
Tracy Chapman - The promis (video)
R.E.M. - Try not to breathe (30 seconden)
Enya - may it be
Loreena McKennitt - Full Circle (30 seconden)
Sinead O'Connor - I guess the lord must be in New York City
Clannad - Together we (30 seconden)
Norman Greenbaum - Spirit in the sky

Op de Henshaw Miniatures site staan ook de rouwbrief en het In Memoriam dat voorgelezen werd tijdens de uitvaart.

Iedereen veel sterkte met het verlies van Sophia

Eric
_________________
Vriend van Sophia

De behandeling begint

Ik ben afgelopen maandag bij de onc geweest en we hebben uitgebreid de komende behandelingen doorgesproken. We gaan nu echt beginnen met ervoor te zorgen dat ik nog zo lang mogelijk op deze wereld kan rondhommelen.

Er zijn in de afgelopen weken allerlei onderzoeken gedaan en o.a. is er een bronchioscopie (dan kijken ze in je longen) gedaan onder narcose waarbij drie weefselmonsters zijn genomen welke zijn opgestuurd naar de patholoog. Daarvan was er één, de belangrijkste mislukt, er was alleen kraakbeen te zien, eentje was goedaardig weefsel en dan was het laatste monster een echt monster, want dat bevatte kwaadaardige adenocarcinoom cellen.

Er was alleen eigenlijk nog steeds geen volledige 100% zekerheid dat het hier om uitzaaiingen van borstkanker gaat en daarom heeft de onc gisteren overleg gehad met de hele groep hoge heren (radiooloog, patholoog, chirurg etc.) en mij vanochtend hierover gebeld. Men vindt, en de onc zei dat maandag ook al, dat ipv nu nog meer biopsies te gaan doen, we beter konden gaan behandelen.

Men kan op basis van alle info die nu bekend is, er veilig vanuit gaan dat het hier toch om borstkanker gaat en niet een nieuwe vorm van kanker en dus gaat de behandeling nu eindelijk beginnen! Ik word binnen twee weken opgeroepen voor bestraling. Dat zal ongeveer anderhalve week bestralen worden, van mijn ruggewervel en borstkas, waar dus de botuitzaaiingen zitten. De onc wil nl dat zsm iets aan mijn pijn wordt gedaan, zodat ik van de morfine af kan.

Dan ga ik vandaag naar het ziekenhuis om met de oncologieverpleegkundige de cmf (chemo) en apd (infuus met medicijn om afbraak botcellen te voorkomen/remmen) in te plannen. Ook ga ik nog vanmiddag naar het pre-operatief spreekuur en een gesprek met de chirurg voor plaatsing van (weer) een port-a-cath. Joepie. Weer een hele dag in het ziekenhuis.

Dan is er maandag nog een foto van mijn rechterheup gemaakt omdat ik daar steeds pijn in heb, maar daar was gelukkig niets op te zien, maar we houden het wel in de gaten, zei de onc.

Ik krijg de 14e ook nog een hersen mri. Om toch even zeker te zijn, omdat ik o.a. vaak last heb van duizelingen, al kan dit ook komen door de vele medicijnen die ik slik.

De 19e heb ik dan nog de echo van het hart en diezelfde dag wordt de PAC geplaatst.

Alles loopt, alles gaat nu echt beginnen. Aan de ene kant opluchting, aan de andere kant grote angst en onzekerheid. Zal het aanslaan? Hoe lang mag ik nog op deze wereld zijn? Ik ben normaliter helemaal geen piekeraar, geen paniekkip en over het algemeen een vrij opgewekt tiepje en toch ben ik de afgelopen dagen een beetjeboel depri geweest. Zal ook wel komen doordat ik de laatste dagen grieperig/verkouden ben geweest. Ik heb nooooit griep en ben zelden verkouden en als dat dan wel gebeurt, ben ik meestal verschrikkelijk chagerijnig.

Dus ik heb "Life of Brian", mijn lievelingsfilm gisteravond in de dvd gemikt en ik stond vanochtend al weer een stuk happier naast m'n bed. Absurde Engels humor: het perfecte medicijn!

Always Look on the Bright Side of Life

Some things in life are bad,
They can really make you mad,
Other things just make you swear and curse,
When you're chewing life's gristle,
Don't grumble,
Give a whistle
And this'll help things turn out for the best.
And...

Always look on the bright side of life.
[whistle]
Always look on the light side of life.
[whistle]

If life seems jolly rotten,
There's something you've forgotten,
And that's to laugh and smile and dance and sing.
When you're feeling in the dumps,
Don't be silly chumps.
Just purse your lips and whistle.
That's the thing.
And...

Always look on the bright side of life.
[whistle]
Always look on the right side of life,
[whistle]

For life is quite absurd
And death's the final word.
You must always face the curtain with a bow.
Forget about your sin.
Give the audience a grin.
Enjoy it. It's your last chance, anyhow.
So,...
Always look on the bright side of death,
[whistle]
Just before you draw your terminal breath.
[whistle]

Life's a piece of shit,
When you look at it.
Life's a laugh and death's a joke it's true.
You'll see it's all a show.
Keep 'em laughing as you go.
Just remember that the last laugh is on you.
And...

Always look on the bright side of life.
Always look on the right side of life.
[whistle]

Always look on the bright side of life!
[whistle]

gna gna

Ik Leef

Ik kijk naar de toekomst, maar ik zie haar niet

Ik kijk naar de wereld, maar vat het niet

Ik kijk naar mezelf en zie me niet

Ik kijk naar jou en herken je niet

Alles is anders

Alles is vreemd

Wat eens zo was

Is nu niet meer

Waar ga ik naartoe

Waar ben ik naar op weg

Niet meer hier

Maar waar dan wel

Die onzekerheid maakt me bang

Al duurt dat nooit echt lang

Ik pluk de dag nog steeds

Dan weet ik namelijk dat ik leef

Zingen!

Ik ga sinds vorige week weer lekker zingen met mijn gospelkoortje. Ik was al maanden niet meer geweest omdat ik me steeds te moe voelde en veel pijn had. Een voordeel van geen vooruitzichten meer hebben op een lange toekomst, is dat je alles mag slikken wat los en vast zit. Dus ik slik nu gewoon wat ik wil, wel op recept van de onc hoor, en heb nu de pijn voor het eerst sinds maanden redelijk onder controle.

En dus kon ik ook weer zelf naar mijn koortje rijden (toch zo'n 25 kilometer) en hou ik het de hele avond vol. Ik kan de hele hoge noten niet meer zo goed halen en ook lange noten zijn wat lastig. Ik ben nl nog steeds erg benauwd. Maar dat zijn maar kleine nadeeltjes, de voordelen wegen veel zwaarder. Het is zo heerlijk om weer te kunnen zingen, lekker galmen. En lekker met iedereen bijkletsen en lol hebben uiteraard.

Ook de gospelmuziek is nu extra lekker om te zingen vanwege de spirituele boodschap. Tja, het klinkt wat cliché, maar deze agnost neigt nu ook wat meer naar het ietsisme omdat je weet dat je einde in zicht komt. Ik wil toch ergens denken dat er 'iets' is als ik straks ga. Of dat dan een hemel is, of een volgend leven, of reincarnatie, ik weet het niet. Maar het kan troost geven te hopen op tenminste 'iets' na mijn dood.

Mijn gospelkoor Desire

rotkanker

Ik was weblogmoe. Klinkt nogal afgezaagd, maar het was gewoon zo. Dit arme weblogje stond hier maar, zonder dat iemand er in schreef of reageerde. Af en toe hommelde er nog eens iemand langs, maar die was al gauw weer verdwenen als duidelijk werd dat één en ander niet meer geheel up to date was.

Ik was echter niet alleen weblogmoe, ik was ook fysiek moe. De afgelopen maanden kon ik me nauwelijks ergens toe zetten. Ik was constant moe en ook had ik veel pijn. Zenuwpijn, werd me verteld. Of het lag aan mijn overgewicht. Of mijn conditie. Of ik verbeeldde me de pijn, het was psychisch. Meerdere keren bij de huisartsenpost, huisarts zelf, specialist en eerste hulp aangegeven dat ik pijn had en moeite met ademhalen. Dat dit wellicht allemaal met de kanker te maken kon hebben is schijnbaar niet eerder bij iemand opgekomen tot ik afgelopen weekend hijgend als een karrepaard op de eerste hulp zat.

De ct-scan die toen is gemaakt gaf duidelijkheid: uitzaaiingen. En niet zo'n klein beetje ook. De oncoloog legde me de ct foto's uit: alles wat wit was, was normaal, grijs niet. Maar ik zag allemaal grijs... Tja, dan wordt het je wel duidelijk. Mijn doodvonnis dus.

In amper een week tijd staat mijn hele leven (voor zover je daar nog van kunt spreken) volledig op zijn kop. Mijn vriend loopt als een zombie door het huis, mijn moeder is ingestort, mijn vader dichtgeklapt, mijn zussen, vrienden en andere familie reageren allemaal op hun eigen manier. En ik moet er mee om zien te gaan.

En dan komt de behoefte om te loggen vanzelf weer boven. Het van je af schrijven is toch zo'n therapeutisch gebeuren. En het werkt. Het helpt altijd. Nu ook weer. Dus: QBB is back, maar voor hoe lang, kan ik niet zeggen. Ik hoor komende donderdag meer. Dan krijg ik uitslagen van verschillende tests en dan gaan we met de onc bespreken of en hoe we mij nog wat extra tijd op deze aardkloot kunnen geven.

Kleine jongetjes worden groot.......

Rara, wie is dit?

Hint: dit jaar weer te bewonderen op het witte doek, strijdend tegen het kwaad.

Begin het jaar met een testje!

Allereerst wens ik iedereen die dit leest, (aan mijn stats te zien zijn dat er niet zo veel) een heel goed 2007 toe. Ik hoop dat het een mooi jaar wordt. Voor mijzelf kan 2007 alleen maar beter worden dan 2006, want dat was dan ook echt een kutjaar. Pardon my French.

Schijnbaar moet er altijd begonnen worden aan een nieuw jaar met goede voornemens. Nou, nee dus. Ik rook nog steeds (of al weer, net hoe je het bekijkt) en ik ben niet van plan om iets te veranderen wat ik diep vanbinnen toch niet wil veranderen.

Wat ik wel altijd doe zo aan het begin van een nieuw jaar, is terugkijken naar het afgelopen jaar, dingen die ik op een bepaalde manier heb gedaan en wellicht anders had kunnen aanpakken. Leuk om jezelf een beetje te leren kennen zijn door serieuze tests zoals een EQ test of een andere introspectieve test te doen. Leer je veel van over jezelf. Meestal wel te vinden op het internet.

Echter, de funny testjes waarmee het internet wordt overspoeld kunnen je ook al op een goed spoor zetten voor eens even wat gezonde contemplatie. Ze nemen veel minder tijd in beslag en zijn gewoon leuk. Ik heb er twee gedaan en mijn uitslagen vind je hieronder inclusief link naar de test. Doe ze ook eens, you'll be amused.... :)    (met dank aan Superchubby)

Eerst deed ik deze:

You Are a Pegasus

You are a perfectionist, with an eye for beauty. You know how to live a good life - and you rarely deviate from your good taste. While you aren't outgoing, you have excellent social skills. People both admire you - and feel very comfortable around you.

What Mythological Creature Are You?

En toen deze:Your results:
You are Spider-Man

Spider-Man 100% Catwoman 55% Green Lantern 50% Hulk 45% Supergirl 40% Robin 40% Superman 35% Iron Man 35% Batman 25% Wonder Woman 20% The Flash 20%

You are intelligent, witty, a bit geeky and have great power and responsibility.

Click here to take the Superhero Personality Test

HAVE FUN!

En, allemaal lekker volgevreten?

Want dat is waar het ook deze kerst weer voornamelijk om leek te draaien. Zoveel mogelijk en zo duur mogelijk eten. Grote hompen vlees. Vogels die je normaal gedurende het jaar ook niet eet. Liflafjes. Noem maar op.

Wij gaan 1e Kerstdag altijd uit eten. Met mijn schoonfamilie. Je eet je vol. Je eet eens wat anders dan anders. Geen afwas, geen rompslomp. Na afloop gaat iedereen weer naar z'n eigen huisjes, geen nageklets. Makkelijk. Zo ook dit jaar, helemaal volgevreten, ik klapte zowat. Wat was dus het belangrijkste van 1e Kerstdag? ETEN.

Tweede Kerstdag dan. Is ieder jaar weer variabel. Meestal mijn moeder wel en/of één van mijn zussen. Soms hier, soms daar. Mijn familie is te groot. En dan is ook eten weer het belangrijkst. Dit jaar waren mijn moeder en oudste zus bij ons en we hebben ge-gourmet. Met wild. Stukjes ree, wild zwijn, hert, eend, kalkoen. What the fuck? Denk ik dan achteraf. Best lekker hoor, maar ander vlees was net zo lekker geweest. Hele avond aan tafel stukjes vlees zitten bakken. Wat was dus het belangrijkste van 2e Kerstdag? Juist! ETEN.

Maar ja, ik doe er weer aan mee. Laat me meeslepen. De overvolle supermarkten met gerechten die je anders noooit eet. Verleidelijk. Intrigerend. En achteraf vaak tegenvallend....

Met Oud en Nieuw houden we het simpel dit jaar. Is mijn voornemen tenminste. Vrienden komen bij ons, ik maak slaatje. Oliebolletjes, paar appelflapjes, flesje wijn en cabaret op de tv. Wij komen de avond wel door.

Ik wens iedereen die dit leest een heel goed 2007! Tot volgend jaar!

Betty (en Moshie) Update

Maar weer eens wat vertellen over Betty. Ze is nu al 8 1/2 maand! En ze is inmiddels al echt een grote meid geworden. Ze weegt zo'n 25 kilo schoon aan de haak! Ze is ontzettend lief, grappig, stout, vertederend, lui en druk tegelijk, onmundig, een echte meesterdief, een vreetzak, een bedelaar, luidruchtig, sneaky, sterk, slim, schattig, kwijlerig en nog veel meer. Was ik altijd meer een kattenmens, nu zou ik niet meer zonder mijn Betty kunnen. Ik vind zelfs wandelen met 'r heel leuk.

Wij hadden vroeger thuis ook altijd honden, maar dat waren kleine honden. Teckels, poedel, terrier/vuilnisbakkie, hebben we allemaal gehad. Maar mijn oma, die had een basset: Tessa, en die vond ik zoooo lief. Dat is me altijd in mijn achterhoofd bijgebleven, ookal was ik nog erg jong toen Tessa overleed.

Toen ik op mezelf ging wonen, wilde ik dus katten. Die hadden we thuis ook gehad en die had ik altijd leuker gevonden dan de honden. Dus die katten kwamen er. Helaas werd al gauw één van de katjes overreden en de kater die we hadden uitgezocht ter 'vervanging' bleek een tirannetje te zijn voor Moshie, ons lieve, verlegen poesje. Dus hebben we de moeilijke beslissing genomen om hem weg te doen. Moshie kwam daarna helemaal tot rust en was veel minder schuw, dus we besloten om er geen andere huisdieren meer bij te nemen.

Tot dit jaar dus. Ik twijfelde heel erg of het allemaal wel zou kunnen, samen met Moshie, maar ook de verzorging en opvoeding van zo'n hond. Toch heel anders dan een kat. In het begin toen Betty net bij ons was, moest ik dan ook heel erg wennen. Ik had opeens een kind wat niet zonder mijn aandacht en verzorging kon. Maar toen de ergste dingen (wisselen, zindelijk maken, loopsheid, vernielen van schoenen/meubels/pakjes sigaretten) achter de rug waren of tenminste redelijk onder controle leken, gebeurde het. Ik zat op de bank met een grote hondenkop op mijn been en twee ogen die me vol aanbidding aankeken. En ik besefte dat ik tot over mijn oren verliefd was. Op Betty.....

Moshie is inmiddels aardig gewend aan haar nieuwe leventje. Ze gaat gewoon niet meer naar beneden. Heel af en toe zit ze bovenaan de trap en kijkt ze naar ons en Betty. Soms komt ze overdag nog wel eens naar haar krabpaal die nog steeds op haar wacht beneden, maar dan zit ze niet echt op haar gemak. Betty gaat dan onderaan de krabpaal zitten en blaft de hele tijd naar d'r. En daar houdt ze al helemaal niet van. Dus gaat ze weer lekker naar boven, in ons bed liggen.

Moshie is bij ons als we boven zijn en dat zijn we behoorlijk vaak, want de computer staat boven. Dan komt ze lekker op het toetsenbord liggen. Ze slaapt ook bij ons in bed en haar kattenbak en eten zijn ook boven. Ze was al nooit een buitenpoes, dus ze heeft het prima naar haar zin zo. Ze zit lekker in de vensterbank naar buiten te kijken op dit moment. In de eerste maanden toen Betty er was, deed Moshie heel schrikachtig en at ze slecht. Dat is nu helemaal weg. Ze weet dat Betty niet naar boven kan komen (traphekje) en ze vind het wel best zo. Ze eet haar buikje weer rond en ze 'praat' ook weer tegen ons.

Al met al zijn we erg tevreden over hoe alles nu gaat met onze twee schatten. Betty kan zo'n 5-6 uur alleen zijn zonder de boel bij elkaar te brullen of ons meubilair te veruïneren. We hebben dus ook weer een sociaal leven.... We gaan vandaag weer lekker met Betty de buitenlucht in, ieder weekend gaan we met Betty het bos in, naar het strand of de polder in. Ze vindt het ook heel leuk in de auto. En Moshie is gewoon weer ons 11 jarige meisje. Rustig, lief, speels en aanhankelijk. Onvoorwaardelijke liefde....

Hier nog een paar fotootjes:

Met vriendinnetje Testa op het strand

Moshie in extase in ons bed

Betty poseert

Gewonnen!! Maar nu....??

Jippie!! We hebben gewonnen! Na al die jaren SP-lid te zijn, is dit een hele zoete overwinning. Moest ik een paar jaar geleden nog constant mijn SP-voorkeur verdedigen, zeker toen ik nog bij DE bank werkte, nu heb ik eindelijk mijn gelijk! En toch...

Het is heel fijn dat de SP zowat verdriedubbeld is. De reacties van rechtse liberalen liegen er echter niet om, wat een doemdenkerij komt er voorbij, lees dit maar eens..... En dat zal de komende tijd, met een onmogelijk lijkende formatie in het verschiet, nog wel even zo blijven. De kiezer voor achterlijk uitmaken omdat ze op de verkeerde partijen, en dan met name de Maoïstische SP, hebben gestemd.

Ik word zo moe van al die mensen die maar roepen dat de SP niks is zonder Jan Marijnissen en dat de partij nog steeds Maoïstisch en/of communistisch is. Daarmee gaan ze voorbij aan een aantal andere zeer populaire SP kamerleden en het is ook meteen duidelijk dat ze de ideologie niet kennen en vooral ook niet begrijpen. Mensen die alleen kunnnen denken in Wiegel termen van 'ikke, ikke', die hebben gewoon niet het voorstellingvermogen dat er mensen bestaan die onbaatzuchtig iets voor een ander kunnen doen zonder daar materieel beter van te worden. We kunnen het ze eigen nauwelijks kwalijk nemen. Het is gewoon een beetje zielig.

Ik hou mijn hart vast voor de komende tijd. Een formatie lijkt zeer moeilijk, zo niet onmogelijk te worden. Ik zou het bijvoorbeeld niet echt een prettig vooruitzicht vinden dat de ChristenUnie in een kabinet zou komen. Best sympathieke en integere man hoor, die Rouvoet, maar vergeet niet dat zijn partij tegen abortus, euthanasie, homohuwelijk, drugs, kortom, alles wat God verboden heeft, is.

En dan Wilders. Je moet er toch niet aan denken dat die man in een kabinet zou komen? Wilders minister van integratie... Brrrr, nachtmerries als ik er alleen al aan denk.

Mijn droomkabinet wat mogelijk zou zijn met de huidige uitslagen is: CDA, SP, GroenLinks en de PvdD. Dan komen ze net op genoeg zetels uit. Maar ik ben bang dat dat noooooit gaat gebeuren. Ik denk dat Balkie dezelfde stunt uit gaat halen als de vorige keer. Misschien wel even wat halfslachtige pogingen doen met SP en/of PvdA, maar dan vervolgens gauw rechtsaf slaan en hard naar maatje VVD rennen. Tja, en dan is er nog maar één kabinetformatie mogelijk, een schrikbewind: CDA, VVD, CU en de PvdV.

Als dat gebeurt, ga ik maar emigreren denk ik, want in zo'n land zou ik niet willen leven.....

Allemaal stemmen!

Ik ga morgen stemmen. Ik hoop dat jullie ook allemaal stemmen. Het is een (voor)recht. In sommige landen mag men niet stemmen en gelukkig leven wij nog altijd in een democratie waar je stem gehoord wordt. Dus blijf morgen niet thuis, maar ga naar het stemlokaal en STEM!

Voor mensen die hier wel eens vaker komen rondhommelen is mijn stemkeuze geen verrassing. Ik ben al bijna 10 jaar lid van de SP. Voor al die zwevende kiezers, maar ook voor SP-stemmers of sympathisanten. Klik op onderstaand plaatje:

Te is nooit goed.

Poeh hé, alles gaat ineens zo snel! Voor mijn gevoel heb ik een paar dagen geleden een laatste berichtje hier neergezet en nu blijkt het al weer 2 weken geleden te zijn! En dat is niet het enige.  Ik wil opeens zo veel en doe ook weer heel veel en alles gaat zo snel voorbij. Ik poets weer mijn huis voor het grootste deel zelf en ik loop al meer en rijd ook meer auto. Ik heb vorige week het hele magazijn van de winkel opgeruimd en opnieuw ingedeeld.

M.a.w. ik leef weer in de fast lane geloof ik... Best leuk, maar ik geloof dat ik nu ook even pas op de plaats moet maken en het even weer wat rustiger aan moet doen. Ik merk het nl echt aan mijn lichaam. Meer gewrichtspijnen en hoofdpijn, maar vooral weer last van de benen en de vochthuishouding. Dus heb ik een oplossing gevonden:

Leen voor een paar dagen een kind! Ik heb momenteel mijn nichtje van 11 te logeren en we gaan vandaag allemaal leuke (kinder) dingen doen. Muffins bakken en versieren, onderzetters maken van strijkkralen, spelletjes doen, tekenfilms kijken etc. etc. Ze mag lekker veel (verstandig) snoepen en laat opblijven. Heerlijk hoor, suikertante spelen... En, oh ja, ze kan ook heel goed de hond uitlaten

Ze komt hier heel regelmatig logeren en we genieten er iedere keer weer van. Ze wordt al weer zo groot, over slechts een paar jaar wil ze niet meer bij haar tante en oom logeren. Dan gaat ze breezers drinken, met jongens flirten en stiekem roken... Maar tot nu toe vindt ze het hier nog leuk en kruipt ze nog bij ons op schoot. Maar het eerste begin is er... De deur van de badkamer gaat op slot, mijn vriend mag niet meer zomaar de logeerkamer inlopen en ze praat al echt ontzettend wijs.

Gisteren tijdens het avondeten zei ze dat alles waar 'te' voor stond altijd negatief was. Mijn vriend zei: "en 'te rijk' dan?" En daarop zei zij dat dat ook niet goed was want dan ging je je maar vervelen en mensen doen uit verveling slechte dingen en ook hadden arme mensen dan minder. "Nee", zei ze "te is nooit goed..."

                                                

Boten Anna

Ik luister niet zo veel naar de radio. Maar dit liedje blijft gewoon hangen en terwijl ik normaliter niet zo van deze muziek hou, vind ik het toch leuk. Maar wat zingt die gast nou? Klik op bovenstaand plaatje voor het clipje met vertaling. En snap je het dan nog niet? Klik dan hier.

Betty toch....

Je kijkt me aan

Met je bruine ogen

Volledige adoratie

Je houdt van me

Of is het dat koekje

Dat koekje in mijn hand

Het ruikt zo lekker

Kom, één hapje maar

En weg is het koekje

Niet te weerstaan

Je kijkt me aan

Dat smaakt naar meer...

En wat vind jij van de algemene beschouwingen?

Optimistisch

QBB ziet het allemaal wat vrolijker in tegenwoordig. Je moet altijd optimistisch blijven en geloven in je eigen kunnen. Ben weer met vanallesennogwat bezig en dat voelt goed.....

Afrondingen en nieuwe starten

De tijd vloog voorbij, 6 keer, 1 keer in de week een halve liter bloed aftappen en nu is mijn vriendje klaar met aderlaten. En het resultaat is nu al te merken. Hij heeft beduidend meer energie en pakt weer vanalles in en om het huis aan. Je zult zien, na anderhalf jaar braak te hebben gelegen, komt die badkamer binnenkort echt af! Als je nu denkt "aderlaten?, waar heeft ze het over?", kijk dan even op deze site. Daar vind je alles over hemochromatose, de ziekte die mijn vriend heeft. Of hij nog vaker moet aderlaten en of er verdere schade is aangericht, dat hoort hij als hij weer naar de specialist gaat. En dat is pas in november.....

Ik ben ondertussen naar het Radboud in Nijmegen geweest voor gen-onderzoek. Er gaat uitgezocht worden of ik draagster ben van het brca1 of brca2 gen. Dit is best een heel ingewikkeld verhaal en er zijn mensen die dat veel beter kunnen dan ik, dus wil je meer weten over erfelijke borst (en eierstok) kanker, ga dan hier even naartoe.

Verder ga ik binnenkort beginnen met het programma Herstel en Balans, een revalidatieprogramma voor (ex) kankerpatienten. Meer info daarover vind je hier. Daar ga ik straks 2 tot 3 dagen in de week naar toe om meer energie te krijgen, weer te leren bewegen en wellicht zelfs wat overtollig gewicht kwijt te raken.

Ik had ook graag in september mijn studie weer opgepakt, maar een mens kan nou eenmaal niet alles tegelijk. Eerst nog werken aan mijn lichamelijk en geestelijk herstel. Dus ik ga in januari weer naar Leiden, dat kon ook volgens de studiebegeleider.

Ik ben nu ook weer vaker in de winkel. Ik heb de openingstijden definitief veranderd. Ik ben nu alleen op woensdag, vrijdag en zaterdag geopend van 11:30-17:00. Dat hou ik ook zo, ookal ben ik straks min of meer hersteld. Het is onzin om zo'n klein winkeltje 6 dagen in de week open te hebben en ik wil er uiteindelijk in de toekomst bij gaan werken in loondienst. Ik wil toch weer voor de klas in de toekomst, want ik mis het wel.

Ik heb weer meer plezier in het ondernemen van dingen. Ik ben weer meer bezig met de winkel, mijn huisje, mijn omgeving. Ik loop nog tegen mijn lichaam aan, ieder dag weer word ik geconfronteerd met hoe weinig ik lichamelijk kan, maar ik heb goede hoop voor de toekomst en dat is tenslotte al het halve werk...

Betty de Petty

Wat groeit mijn kleine Betty toch snel. Ze is inmiddels niet zo klein meer! Ze is al bijna niet meer te tillen, weegt al zo'n 18 kilo schoon aan de haak.....

Ze is momenteel aan het wisselen dus ze bijt werkelijk OVERAL in! We zijn nog steeds verschrikkelijk verliefd op haar en vinden het moeilijk om boos op haar te worden als ze iets stouts doet. Ze wordt helemaal vertroeteld (lees: stierlijk verwend...) en dat doen we graag. Ze is bijna helemaal zindelijk. Soms heeft ze nog wel eens een ongelukje, maar meestal gaat het goed. Ze luistert al steeds beter, al heeft ze nog erg veel moeite met begrijpen wat HAAR eten is en wat het ONZE..... Dat laatste is uiteraard veel lekkerder.

Tussen Moshie en Betty gaat het met kleine stapjes vooruit. Moshie is nog niet graag beneden, waar Betty dan is, maar zo af en toe komt ze 's avonds nu wel eens bij me op schoot liggen, onderwijl constant Betty in de gaten houdend.

Hier even wat foto's van een aantal memorabele momenten uit Betty's 5 maanden oude leventje....

8 weken oud

8 1/2 week oud

9 weken oud

10 weken oud

12 weken oud

14 weken oud

16 weken oud

20 weken oud